అతివల్ జేసిన పూలతోభవుని కిన్ యారాధనంబాయె హా
రతికిన్ సిద్ధము గండికన్ రమణులారా!శుద్ధచిత్తంబులన్
మతియందెప్పుడు శంభునేదలచి నీమంబొప్పథ్యానించుచో
సతతంబిచ్చును నాయువున్ సిరులు నాజన్మాంతమశ్రాంతమున్
అతివల్ జేసిన పూలతోభవుని కిన్ యారాధనంబాయె హా
రతికిన్ సిద్ధము గండికన్ రమణులారా!శుద్ధచిత్తంబులన్
మతియందెప్పుడు శంభునేదలచి నీమంబొప్పథ్యానించుచో
సతతంబిచ్చును నాయువున్ సిరులు నాజన్మాంతమశ్రాంతమున్
ముద్దులు మూటగట్టునటు మోములు గల్గిన వారుగాను నీ
కిద్దరు భార్యలున్నను వరించితెవేఱొకతెన్ రఘూద్వహా!
యద్దిర రామునిన్ నడవికంపుట మూలము కైకపెండ్లియే
తద్దయు ఘోరమే కమల!ధార్మికరూపుని బంపనిర్దయన్
పతిదశరధునకు రామా!
సతులిద్దరు గలుగ మఱొకసతి యేలనయా
సుతులుగ బుట్టిరిగదమీ
రతిసుందరరూపుతోడ నార్యా! చెపుమా
శీతలమయూఖుడున్ వెలుగు సేదనుదీర్చగ మానవాళికిన్
రాతిరి,చండభాస్కరుడు రాజిలెగాంచుము తూర్పుకొండపై
యాతప యుక్తుడై మిగుల యార్తిని నీయచు ,నెల్లవారుదా
భీతిని గల్గునట్లుగను బెంపువహించుచు నుండెనాయనన్
ప్రబల తేజస్సు తోడను బ్రజలు మెచ్చ
రవివెలింగెను తూర్పున ,రాత్రివేళ
చలువ వెన్నెల తోడను జంద్రుడుండి
హాయి గూర్చును నెనలేని హర్ష మొదవ
అంధత్వమ్మది పూర్వజన్మకృత పుణ్యప్రాప్త మూహింపగన్
నంధత్వంబున నుండువారలును దానానంద ముప్పొంగగా
బంధాలెన్నియొకల్గి సంతసముతోవ్యాపారాపారీణులై
యంధత్వంబును మర్చిపోవుచును దైవారాధనంబే యికన్
ఇంధనమువలన గలుగును
నంధత్వము,పుణ్యజన్యమై ప్రాప్తించున్
బంధము లన్నియు పుడమిని
కంధరమున్ నలుపు గలుగు ఖచరుని గొలువన్